77

Odpowiedzialność karna i administracyjno-karna proboszcza za brak opieki nad zabytkami

Zabytki w Polsce są chronione prawem. Główne źródło norm w tym zakresie stanowi Ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami z 2003 r. (dalej jako: ustawa o ochronie zabytków). Wraz z aktami wykonawczymi do tej ustawy, czyli rozporządzeniami, to ten akt normatywny tworzy system ochrony zabytków w Polsce. Elementem tego systemu są przepisy karne zawarte w przywołanej ustawie.

Przyjmowanie Komunii Świętej przez osoby chore na celiakię

Celiakia to choroba o podłożu genetycznym polegająca na nietolerancji glutenu, czyli białka roślinnego występującego w pszenicy i innych ziarnach zbóż. Gluten (nazwa pochodzi z jęz. łacińskiego – „glutino”, oznacza sklejać) odpowiada za konsystencję ciasta. W połączeniu z wodą spaja je, spulchnia, nadaje przyjemny zapach i zapobiega szybkiemu wysychaniu. U osób, które nie tolerują glutenu, może dochodzić do zaburzeń trawienia i niepożądanych reakcji organizmu, a u niektórych chorych spożycie nawet niewielkiej ilości glutenu może spowodować poważne uszkodzenie jelit. Przestrzeganie diety bezglutenowej wiąże się także z niemożnością przyjmowania Komunii Świętej pod postacią powszechnie stosowanych hostii, które wytwarzane są z mąki pszennej. Co w takiej sytuacji?

Wystąpienie z Kościoła a ochrona danych osobowych

Złożenie oświadczenia o wystąpieniu z Kościoła nie upoważnia do żądania usunięcia wszystkich danych z księgi ochrzczonych. Podobnych ograniczeń w realizacji prawa do zapomnienia jest wiele w RODO i prawie polskim. Kościół we własnym prawie regulującym ochronę danych osobowych przyjął więc podobne do świeckiego rozwiązanie. Racje teologiczne, kanoniczne i prawne przemawiające za tym są bardzo mocne.

Zeznania stron w procesie o nieważność małżeństwa – jak są oceniane i kiedy tracą wiarygodność

Zeznania stron są w procesie o stwierdzenie nieważności małżeństwa dowodem „pierwszej potrzeby”, ale nie dowodem „pierwszego zaufania”. Ich znaczenie wynika z prostego faktu: tylko strony mają bezpośredni dostęp do własnej intencji, motywacji i stanu woli w chwili zawierania małżeństwa. Ten sam fakt generuje ryzyko: strona jest zainteresowana wynikiem, a jej pamięć i interpretacja przeszłości bywają filtrowane przez późniejszy kryzys, konflikt i emocje. Dlatego sąd nie pyta wyłącznie, czy strona jest szczera w kontekście psychologicznym; pyta, czy jej relacja jest procesowo wiarygodna i nadaje się do rekonstrukcji chwili zgody. Zasadnicza oś oceny pozostaje stała: małżeństwo powstaje z aktu zgody, więc i dowodzenie musi prowadzić do tego aktu, nie do oceny „jakości” pożycia po ślubie.