75

Cmentarze wyznaniowe – odpowiedzialność proboszcza

Oficjalne dane statystyczne wskazują jednoznacznie, że większość cmentarzy w Polsce przynależy do związków wyznaniowych, z czego najliczniej występują cmentarze katolickie związane z parafią. Zadania proboszcza jako zarządcy parafią posiadającą własny cmentarz obejmują zatem działania związane z administrowaniem także tą nieruchomością. Zdecydowane odróżnienie obszarów aktywności zarządcy cmentarza i obowiązków z nimi związanych pozwoli na uniknięcie odpowiedzialności za naruszenie przepisów powszechnie obowiązujących, zwłaszcza tych dotyczących prawa konkurencji.

Nowe kary finansowe w Kościele w Polsce – cd. reformy papieża Franciszka

Dekret Ogólny Konferencji Episkopatu Polski, który wszedł w życie 1 marca, wprowadza do praktyki kościelnej w Polsce kary finansowe przewidziane w zreformowanym przez papieża Franciszka Kodeksie Prawa Kanonicznego. (…) nie jest to nowa inicjatywa polskich biskupów, lecz dostosowanie powszechnego prawa Kościoła do krajowych realiów ekonomicznych – z jasno określonymi widełkami grzywien i zasadami ich stosowania, przede wszystkim wobec duchownych. (...)

Przeszkadzanie aktom religijnym

Wolność sumienia i wyznania przynależy do kategorii praw człowieka oraz praw i wolności obywatelskich, chroniona jest prawem międzynarodowym. Gwarantowana jest również w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej jako wolność sumienia i religii – art. 53. Poszczególne zaś ustawy uszczegóławiają obowiązujące w tej kwestii przepisy. Wyrazem tego są m.in. przepisy rozdziału XXIV części szczegółowej Kodeksu karnego zatytułowanego „Przestępstwa przeciwko wolności sumienia i wyznania”.

Różnice światopoglądowe i religijne ujawnione po ślubie – błąd co do sakramentu czy symulacja?

Różnica światopoglądowa ujawniona po ślubie nie jest tytułem nieważności. Jest sygnałem ryzyka. Pytanie procesowe brzmi zawsze tak samo: czy już w chwili wyrażania zgody jedna ze stron nie przyjęła tego, czym małżeństwo jest w porządku Kościoła. W realiach polskich problem narasta tam, gdzie ślub kościelny staje się „formatem społecznym”: rytuałem rodzinnym, elementem wizerunku, wymogiem tradycji lub „świętym spokojem” – przy jednoczesnym braku praktyki wiary i deklarowanym dystansie do Kościoła. Wtedy po ślubie łatwo o „zderzenie modeli”: jedna strona rozumie małżeństwo jako foedus dozgonne, druga jako odwracalny kontrakt. Kanonicznie rozstrzyga nie to, co „wyszło po ślubie”, lecz to, czy już wcześniej istniał błąd determinujący wolę (kan. 1099) albo pozytywny akt woli wykluczający istotę lub przymiot małżeństwa (kan. 1101 §2).

Zryczałtowany podatek od przychodów osób duchownych – przewodnik prawny

Opodatkowanie osób duchownych w Polsce jest zagadnieniem na przecięciu Konstytucji RP, prawa podatkowego i prawa wyznaniowego. W polskim systemie prawnym uregulowana została szczególna forma opodatkowania duchownych – zryczałtowany podatek dochodowy, który różni się od standardowego podatku dochodowego obowiązującego osoby fizyczne. Ta odrębna regulacja wynika nie z privilegium, czyli wyłączenia duchownych z obowiązku podatkowego, lecz z obiektywnych cech działalności duszpasterskiej, którą trudno opodatkować metodami tradycyjnymi.